‘ies Schute onderzoekt het bestaan. De beelden komen op haar pad, staan in de krant, zijn fragmenten van een film, liggen op straat. Zij ziet de wereld als door een camera beelden isolerend. De beelden worden een verzameling, zelfgemaakte foto’s, krantenknipsels, teksten en motieven op haar ateliermuur. Ze gaan een relatie met elkaar aan, er komen erbij er vallen eraf. Nieuwe mogelijkheden ontstaan. Er groeit een continuïteit tussen heden en verleden. De beelden groeien naar elkaar toe. Ze vermengen en vermenigvuldigen zich tot ze niet meer te scheiden zijn.
En dan is daar het moment, onaangekondigd als onverwachte visite. Het moment dat de dingen in elkaar vallen. Dit is hoe haar werk tot stand komt. In haar eigen woorden:

‘Werk ontstaat door te doen, alleen door te doen.’ (Caro Sicking, Art.nl)