Vanaf 2003 tot heden breng ik verslag uit op A4 door middel van tekeningen, foto’s en teksten. Een visueel dagboek, een persoonlijke databank. In het kleine zitten grote onderwerpen. ‘Het is de eenvoud van de dingen die ik probeer weer te geven. Waterverf en gemengde technieken op papier
Werk direct voortkomend uit het dagboek, dit kan alles zijn, het werk past bij het moment. Zo worden het onderdelen voor mijn installaties. Elke dag heeft zijn eigen energie, onderwerpen en materialen dienen zich aan. Onderwerpen en titels keren vaak terug in de loop van de jaren. Ze zijn belangrijk voor me en ineens dient er zich een nieuwe benadering aan . De formaten en ondergronden zijn steeds verschillend, foto’s, hout, textiel, keramiek ,papier… Mijn atelier is de plek waar de installaties beginnen.
De dagboektekeningen zijn een bron voor installaties. Elke ruimte vraagt zijn eigen aandacht en de installatie ontstaat vaak ter plekke. Recent werk wordt vermengd met bestaand werk.Tijdens het maken van de installatie ontstaat er een nieuw werk.
Naast het werken aan de dagboeken die vaak verhalend zijn ontstaan er wandkleden waarop geschreven, getekend en geplakt wordt met textiel . De basis en techniek Ik rol een grote glasplaat in met zwarte etsinkt daarop leg ik een grote dunne lap. Al schrijvend ontstaan er lange horizontale golvende lijnen als water en tekst Het worden brieven aan mijzelf. tekeningen, teksten, borduursel, collage met textiel.
Na de film ‘Into great silence’ ontstond een serie in blauw en wit. Herhaling, ritme en de kleur blauw staan centraal. In mijn atelier ontstaan wanden met tekens gemaakt op muziek.
Het zijn werken waar ik nog steeds mee doorga Waterverf op papier.
From the garden’s diary. Mijn eigen tuin is een bron van inspiratie, maar ook andere dagelijkse dingen zoals het nieuws, muziek en persoonlijke ervaringen worden in mijn werk met elkaar verbonden. In een oud tuinboek, knip, plak en teken ik. De oorspronkelijke pagina’s zijn een leidraad maar zeker geen dwingende. Een nieuw verhaal ontstaat.
Vanaf 2013 tot heden. Ritme is een terugkerend thema in mijn werk. ‘De oefeningen in langzaamheid’ is een meditatievorm vaak voordat ik ga werken. Op een doek leg ik grote circels van walnotendoppen, een dagelijks terugkerend ritueel, elke dag een circel……. Ook ontstaan er meer organische vormen vanuit het materiaal. Zo ontstaan grote wandkleden van stof, walnoten of pistachenoten, lijm, verf.
The Helping Hand is een project dat ontstond na de dood van mijn moeder in het verzorgingstehuis waar zij woonde samen met mijn vader. Het is maart, het begin van corona. Het afscheid is schraal en nauwelijks mogelijk.
Er is een grote niet op te vullen leegte. Ik kreeg het idee een prent te maken als troost voor mijzelf maar ook om anderen te steunen. Het met de hand beschilderen van de prent geeft me rust en concentratie en zo wordt elke prent uniek. De prent is nu naar meer dan 100 mensen, jong en oud. Vaak bracht ik ze weg op de fiets, soms echt ver weg, en stond bij mensen op afstand voor hun deur. Iedereen vertelde een eigen verhaal. Ik maakte zelf een aantal foto's maar kreeg er ook veel toegestuurd. The Helping Hand heeft me veel gebracht, bijzondere ontmoetingen en troost waar ik dankbaar op terugkijk.
Na 2 jaar keer ik terug naar de Alentejo in Portugal. Ik ga daar op zoek naar de vervallen, gesloten metaalfabriek waar ik in 2014 een bijzondere ontdekking deed. In de fabriek trof ik verweerde foto’s aan van politieke figuren en andere beroemdheden. In juni 2016 ben ik weer in de Alentejo…. Wat is er nog van deze plek over, dat bleef me bezig houden. Ik ben de fabriek terug gaan zoeken met de aanwijzingen die ik nog had. Het is gelukt, het verval was nog groter, gelukkig waren de foto’s er nog.